این منظومه وهمه منظومه ها وکهکشانهاست در میان ما باشند وما از آن

حضرت غافل باشیم؟

آیا سزاوار است سلول های مغزی میلیاردها انسان بر اثر پنهان بودن نور

خدا همچنان در پرده ظلمت قرار داشته باشد؟

آیا سزاوار است میلیاردها انسان هریک جام جهان نمایی به نام قلب با خود

همراه داشته باشند واز عظمت آن بی خبر باشند؟

آیا در چه زمان قلب ها به حیات اصلی خویش راه می یابند وبا معنای واقعی

زندگی عالی انسانی آشنا میشوند؟

آیا در چه دورانی انسانها به عظمت قلب و وجود جام جهان نما در وجود

خویشتن آگاه می شوند؟

آیا در کدامین زمان تمامی سلولهای مغزی انسان ها به کار می افتد وجامعه

بشریت با گسترش دانش های بیکران نهایی پیشرفت می نماید؟

آیا وآیا های دیگر...

آیا اینها جز در حکومت حضرت مهدی ارواحنا فداه میسر است؟

پس چرا شکوه آن زمان را احساس نمی کنیم؟ وچرا از تیرگی این زمان

شکوه نمی نمائیم؟وچرا به وظایف دوران غیبت عمل نمی نمائیم؟

    اعتیاد به عصر غیبت امام زمان (عج)

پاسخ همه این سوالات این است که ما به عصر غیبت خو گرفته ایم

وبه تیرگیها وتاریکیهای آن معتاد شده ایم!

اعتیاد یک قدرت نا خود آگاه بسیار قوی برای کشانده انسانها به سوی خوبیها ویا بدیهاست!

به این جهت حضرت علی (ع) عادت را طبیعت دوم انسانها نام نهاده اند.

بنا بر این روایت همان گونه که انسان به سوی خواسته های فطری وغریزی خویش راه می افتد ، به سوی خواسته هایی که به آنها خو گرفته وعادت

نموده نیز حرکت میکند.

انسان باید از این قدرت بزرگ در راه صحیح وهدف ارزنده استفاده نماید واز

آلوده ساختن خویش به عادتهای نا پسند واشتباه خود داری نماید.

متاسفانه جامعه بشری بر اثر نداشتن رهبری صحیح ونبود قدرت هدایت

کننده ای که بتواند اجتماع را به سوی فضیلتهای اخلاقی وصفات بر جسته

انسانی بسیج نماید، به عادتهای اشتباه فردی واجتمایی گرفتار شده است

اعتیادهای اجتمایی قدرتی بسیار بیشتر از اعتیادهای فردی دارند وآسان تر

میتوانند انسان را به سوی چیزی که اجتماع به آن خو گرفته است، بکشاند

یکی از عادتهای شوم اجتمایی که جامعه ما را به خود

گرفتار نموده ودر بند اسارت خویش کشیده است ،

سوختن وساختن وخو گرفتن به وضع مو جود و

نیندیشیدن درباره آینده ای حیات بخش ونجات دهنده

می باشد.رسول خدا (ص)واهل بیت با بیان مسئله

«انتظار»وتشویق انسانها به سوی آن، مردم رابه

اشتباه بودن سوختن وساختن آگاه نمو ده اند وبا بیان مسئله انتظار آنان را به امید وحرکت به سوی آینده ای

پر بار فرا خوانده اند.

ادامه این مطلب راانشالله در فرصت بعدی مینویسم.

بر گرفته از کتاب صحیفه مهدی.